- Strona główna
- /
- Przepisy o niskim indeksie glikemicznym
- /
- Tinolang manok z chayote i szpinakiem (bez ryżu)
Tinolang manok z chayote i szpinakiem (bez ryżu)
Filipińska zupa z kurczakiem i imbirem z miękkim chayote i szpinakiem w czosnkowym bulionie z sosem rybnym. Podajemy ją bez ryżu, więc to sycący posiłek oparty na białku, który nie podbija gwałtownie cukru.
Tinolang manok to jedno z najbardziej lubianych domowych dań na Filipinach. To klarowna, delikatnie przyprawiona zupa: kurczak gotuje się w niej na wolnym ogniu z dużą ilością świeżego imbiru, czosnku i cebuli, a doprawia się ją sosem rybnym. Na koniec dodaje się miękkie warzywa i liście. W tej wersji nic z tego nie znika. Udka z kurczaka zostają soczyste, imbir rozgrzewa i nadaje bulionowi lekko ostry smak, a cząstki chayote (kolczocha jadalnego) robią się aksamitne, ale się nie rozpadają. Zamiast liści moringi (malunggay), o które trudno poza Azją Południowo-Wschodnią, używamy młodego szpinaku. Jeśli jednak uda ci się kupić moringę, śmiało ją dodaj.
Najważniejsza zmiana z myślą o poziomie cukru to rezygnacja z miski białego ryżu, z którą zwykle podaje się tinolę. Biały ryż to skrobia o wysokim IG i to on dostarcza większości szybko trawionych węglowodanów w tym posiłku. Bez niego o sytości decydują kurczak, bulion i warzywa, a one prawie nie wpływają na poziom glukozy we krwi. Chayote ma łagodny smak, składa się głównie z wody i ma mało węglowodanów, a przy tym dodaje objętości i błonnika, dzięki czemu zupa jest pełnowartościowym posiłkiem. Białko z kurczaka i błonnik z chayote i szpinaku spowalniają trawienie i dłużej dają uczucie sytości. Poziom glukozy rośnie więc łagodniej i bardziej równomiernie niż w klasycznym zestawie z ryżem.
Najlepiej zacznij od szpinaku i chayote, potem zjedz kurczaka, a gorący bulion popijaj przez cały posiłek. Zaczynanie od warzyw i białka to prosty nawyk, który może złagodzić wzrost glukozy po jedzeniu. Jeśli masz ochotę na dodatek, sięgnij po małą porcję ryżu z kalafiora albo prostą sałatkę z ogórka i pomidora – posiłek nadal będzie miał niski IG. Sos rybny jest słony, więc na koniec dolewaj go stopniowo i próbuj. Zupa dobrze znosi odgrzewanie, więc świetnie sprawdzi się jako lunch przygotowany wcześniej na zabiegane dni.
Wpływ na cukier we krwi
Minimalny wpływ: przy ładunku glikemicznym około 2,9 ubogie w skrobię chayote i szpinak oraz bogate w białko udka z kurczaka powinny dać tylko niewielki, łagodny wzrost poziomu cukru we krwi. Możesz liczyć na stabilną energię przez 3–4 godziny.
Porady o cukrze
- ✓ Najpierw zjedz kurczaka i warzywa, a bulion popij później – dzięki temu białko i błonnik wcześnie trafią do żołądka, a trawienie pozostanie powolne.
- ✓ Zostań przy wersji bez ryżu, a jeśli chcesz dodatek, weź małą porcję ryżu z kalafiora albo ryżu ugotowanego, schłodzonego i odgrzanego – ładunek glikemiczny pozostanie niski.
- ✓ Po posiłku wybierz się na 10–15-minutowy spacer – pomoże to mięśniom wykorzystać glukozę i utrzymać jej stabilny poziom.
🥗 Składniki
- 2 tsp Olej o neutralnym smaku
- 30 g Imbir
- 3 pcs Czosnek
- 1 pcs Cebula
- 400 g Udko z kurczaka
- 1 tbsp Sos rybny
- 2 cup Bulion drobiowy
- 1.75 cup Woda
- 1 pcs Chayote (kolczoch jadalny)
- 90 g Młody szpinak
- 0.25 tsp Czarny pieprz
- 2 pcs Dymka
- 2 tsp Olej o neutralnym smaku
- 1.1 oz Imbir
- 3 pcs Czosnek
- 1 pcs Cebula
- 14.1 oz Udko z kurczaka
- 1 tbsp Sos rybny
- 2 cup Bulion drobiowy
- 1.75 cup Woda
- 1 pcs Chayote (kolczoch jadalny)
- 3.2 oz Młody szpinak
- 0.25 tsp Czarny pieprz
- 2 pcs Dymka
👨🍳 Instrukcje
- 1
W średnim garnku rozgrzej olej na średnim ogniu. Dodaj imbir pokrojony w cienkie słupki, czosnek i pokrojoną cebulę. Smaż delikatnie przez około 3 minuty, często mieszając, aż cebula zmięknie, a przyprawy zaczną pachnieć. Uważaj, żeby się nie zrumieniły.
- 2
Dodaj kawałki kurczaka i sos rybny. Mieszaj przez około 4 minuty, aż kurczak z zewnątrz straci różowy kolor, a większość sosu rybnego wchłonie się w mięso.
- 3
Wlej bulion i wodę, zwiększ ogień i zagotuj. Zbierz szarą pianę z powierzchni, żeby bulion pozostał klarowny.
- 4
Zmniejsz ogień na mały, przykryj garnek i gotuj na wolnym ogniu przez 15 minut, aż kurczak zmięknie, a imbir odda smak bulionowi.
- 5
Zdejmij pokrywkę i dodaj cząstki chayote. Gotuj bez przykrycia przez 8–10 minut, aż nóż będzie łatwo wchodził, ale cząstki nadal zachowają kształt.
- 6
Zdejmij garnek z ognia i wmieszaj szpinak (albo liście moringi). Mieszaj przez około minutę, tylko do momentu, aż zwiędnie. Dopraw czarnym pieprzem, a potem dodawaj po trochu sos rybny, aż smak będzie ci odpowiadał.
- 7
Nalej zupę chochlą do głębokich misek i posyp pokrojoną dymką. Podawaj na gorąco, bez ryżu. Najpierw zjedz warzywa i kurczaka, wtedy poziom glukozy będzie rósł łagodniej.
📊 Wartości odżywcze na porcję
| Na porcję | Całe danie | |
|---|---|---|
| Kalorie | 592 | 1185 |
| Węglowodany | 17g | 34g |
| Cukry | 6g | 12g |
| Cukry naturalne | 6g | 12g |
| Białko | 52g | 104g |
| Tłuszcz | 35g | 70g |
| Tłuszcz nasycony | 9g | 18g |
| Tłuszcze nienasycone | 22g | 44g |
| Błonnik | 3g | 6g |
| Błonnik rozpuszczalny | 1g | 2g |
| Błonnik nierozpuszczalny | 2g | 4g |
| Sód | 1695mg | 3390mg |
Przewidywana odpowiedź glukozowa
A gdybyś...
Model szacunkowy — indywidualne reakcje mogą się różnić. To nie porada medyczna.
🔄 Zamienniki o niższym IG
Niektóre gotowe buliony zawierają dodatek cukru, maltodekstrynę lub skrobię jako zagęstnik, a to ukryte, szybko trawione węglowodany. Domowy bulion na kościach albo taki bez dodatku cukru ma niemal zero węglowodanów. Dostarcza też trochę żelatyny i białka, które mogą spowolnić opróżnianie żołądka.
Cebula to jedno z głównych źródeł węglowodanów w tym daniu – zawiera naturalne cukry, mniej więcej 9 g węglowodanów na 100 g. Jeśli zamiast niej dodasz zieloną część pora albo seler naciowy dla aromatu, albo po prostu więcej imbiru, jeszcze bardziej obniżysz ilość węglowodanów netto, a ładunek glikemiczny zupy pozostanie bardzo niski.
Chayote ma już niski indeks glikemiczny, ale cukinia i pak choi mają w porcji jeszcze mniej węglowodanów netto. Niedojrzała zielona papaja, tradycyjny dodatek do tinoli, ma bardzo dużo błonnika, mało cukru i słabo podnosi poziom glukozy. Każdy z tych trzech zamienników sprawi, że zupa będzie równie sycąca, a jej ładunek glikemiczny spadnie albo pozostanie taki sam.
Tłuszcze nie zwiększają ładunku glikemicznego. Tłuszcze jednonienasycone, takie jak oliwa z oliwek i olej z awokado, w porównaniu z rafinowanymi olejami z nasion wiążą się z lepszą wrażliwością na insulinę i łagodniejszym wzrostem glukozy po posiłku, co z czasem pomaga kontrolować poziom cukru we krwi.
Liście malunggay i liście papryczki chili to tradycyjna zielenina dodawana do tinoli. Mają bardzo mało węglowodanów, a dużo błonnika i polifenoli. Zwłaszcza moringa była badana pod kątem łagodzenia skoków glukozy po posiłku, więc może poprawić odpowiedź glikemiczną bardziej niż sam szpinak.
🔬 Nauka za tym przepisem
Dlaczego ta tinola jest dobra dla poziomu cukru
Tradycyjną tinolę zwykle podaje się z górką białego ryżu i to właśnie ryż dostarcza większości szybko trawionych węglowodanów w tym posiłku. Bez niego w misce zostają głównie białko, bulion i warzywa nieskrobiowe. Udka z kurczaka zapewniają białko i trochę naturalnego tłuszczu, a jedno i drugie spowalnia opróżnianie żołądka. Dzięki temu węglowodany z posiłku trafiają do krwi stopniowo, a nie wszystkie naraz. Odrobina oleju, na którym podsmażamy imbir, czosnek i cebulę, dodaje jeszcze trochę tłuszczu, który dodatkowo spowalnia ten proces. Aromatyczne dodatki dają też mnóstwo smaku, więc danie jest sycące nawet bez ryżu.
Warzywa w tym przepisie to chayote i szpinak. Chayote to łagodna, delikatna dyniowata roślina, która składa się głównie z wody i błonnika i ma bardzo mało węglowodanów. Szpinak nie ma ich prawie wcale. Błonnik działa jak delikatny hamulec dla trawienia i spowalnia wchłanianie cukrów. To dlatego ten przepis ma niski indeks glikemiczny (IG), wynoszący około 17. IG pokazuje, jak szybko węglowodany z danego produktu podnoszą poziom cukru we krwi. Ładunek glikemiczny (ŁG) idzie o krok dalej, bo uwzględnia też, ile węglowodanów faktycznie jest w twojej porcji. ŁG poniżej 10 uznaje się za niski, więc 2,9 na porcję to bardzo łagodna wartość. To dobre przypomnienie, że ilość jedzenia ma takie samo znaczenie jak jego rodzaj.
Kilka nawyków pomoże ci jeszcze lepiej wykorzystać ten posiłek. Najpierw zjedz warzywa i wypij trochę bulionu, a dopiero potem przejdź do kurczaka. Jeśli chcesz trochę ryżu, weź małą porcję i zjedz ją na końcu albo zastąp go ryżem z kalafiora. Na koniec spokojny, 10–15-minutowy spacer po jedzeniu pomaga mięśniom wykorzystać energię z posiłku. To prosty sposób na utrzymanie stabilnego poziomu energii.
Podobne przepisy
Darmowy PDF — 3 strony
Tygodniowy dziennik jedzenia
Notuj posiłki, ładunek glikemiczny i samopoczucie. Wzorce widać po 3 tygodniach.
Zero spamu. Wypisz się kiedy chcesz.